Οι γονείς πως θα έχετε υγιή και ευτυχισµένα παιδιά

BLOG-ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΚΑΡΑΤΕ!!! (1)    Οι γονείς είναι τα σηµαντικότερα πρόσωπα στην ανάπτυξη ενός παιδιού και στην διαµόρφωση της συναισθηµατικής τους κατάστασης και της προσωπικότητάς τους. Οι ίδιοι µε τον χαρακτήρας τους, τις αξίες τους, τη συναισθηµατική τους κατάσταση, την τρυφερότητα και την αυστηρότητα που αποπνέουν, διαµορφώνουν διαφορετικούς τύπους γονέων, που θα επηρεάσουν την πορεία της ζωής των παιδιών τους. Ποιοι είναι όµως αυτοί οι τύποι γονέων και πώς µπορούν τα παιδιά µας να σχηµατίσουν µία υγιή εικόνα του εαυτού τους, να χαρακτηρίζονται από αυτοεκτίµηση, αυτοπεποίθηση και συναισθηµατική σταθερότητα; Πως τα παιδιά µας θα είναι ευτυχισµένα; Μερικοί γονείς θέτουν αυστηρούς κανόνες στο παιδί τους, ενώ άλλοι δεν ασκούν καµία παρέµβαση στη συµπεριφορά του. Από την άλλη, κάποιοι γονείς αποδέχονται το παιδί τους, ενδιαφέρονται και ασχολούνται µαζί του, του παρέχουν ασφάλεια και αγάπη, ενώ άλλοι είναι πιο απόµακροι και δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη του για επικοινωνία.

  Οι 4 τύποι γονέων που διαµορφώνονται είναι οι εξής:

Αυταρχικοί. Οι γονείς αυτοί είναι απαιτητικοί και ελέγχουν τα πάντα. ∆ίνουν µεγάλη σηµασία στην αυστηρότητα και λιγότερο στη ζεστασιά. Ενώ έχουν απαιτήσεις, είναι ταυτόχρονα υπερβολικά αυστηροί, και αναµένουν την τέλεια συµπεριφορά από το παιδί τους σε όλους τους τοµείς. Πολλές φορές βάζουν το ίδιο τιµωρίες για να πετύχουν τους στόχους τους, περιορίζουν την ελευθερία του και έχουν ως προτεραιότητα την υπακοή του. Τις περισσότερες φορές δεν ζητούν τη γνώµη του παιδιού στη λήψη των αποφάσεων και µια συνηθισµένη φράση που ακούς από εκείνους είναι ” αφού το λέω εγώ, πρέπει να το κάνεις”. Τα παιδιά που προέρχονται από µια αυστηρή οικογένεια τείνουν να γίνονται δειλά, αποµονωµένα, αγχώδη και ανασφαλή στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Πολλές φορές γίνονται επιθετικά, µη συνεργάσιµα, ντροπαλά, φοβούνται πολύ την τιµωρία, έχουν χαµηλή αυτοεκτίµηση και παίρνουν δύσκολα πρωτοβουλίες.

Παραχωρητικοί. Οι γονείς αυτοί είναι πιο δεκτικοί, δεν θέτουν απαιτήσεις, είναι συναισθηµατικοί, ασκούν λιγότερο έλεγχο και συγχωρούν εύκολα το παιδί τους. Τις περισσότερες φορές είναι υπερβολικά επιεικείς και το παιδί παίρνει µόνο του τις αποφάσεις. Άλλες φορές δεν υπάρχουν κανόνες, ούτε υποχρεώσεις. Οι ίδιοι διακρίνονται πιο πολύ από ζεστασιά και λιγότερο από  αυστηρότητα. Τα παιδιά των γονιών µε αυτή τη στάση, ενδεχοµένως να γίνουν εξαρτηµένα, ανώριµα, παρορµητικά, απαιτητικά, ανυπάκουα, ακόµα και επιθετικά, αφού όλο το ενδιαφέρον των γονιών πέφτει πάνω στο παιδί µε υπερβολικό τρόπο.

Αδιάφοροι. Οι γονείς αυτοί φαίνεται να υστερούν σε ζεστασιά αλλά και αυστηρότητα. Χαρακτηρίζονται από µία γενικότερη απουσία και φαίνεται να είναι αδιάφοροι, εγωκεντρικοί και να µην παρέχουν την κατάλληλη φροντίδ. Η προσπάθεια που καταβάλλουν για την κοινωνικοποίηση και ανάπτυξη του παιδιού είναι ελάχιστη. Η απουσία τους µπορεί να είναι φυσική ή ψυχολογική. Μπορεί να λείπουν καθηµερινά ώρες και σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει η πλήρης απουσία του ενός από τους δύο γονείς όπου µπορεί να οφείλεται σε δουλειά, χωρισµό ή και θάνατο. Η ψυχολογική απουσία αφορά σε εκείνους που δεν ενδιαφέρονται για το παιδί τους, τα καθηµερινά του προβλήµατα και συνολικά για την επικοινωνία και την ανάπτυξη του. Τα παιδιά που µεγαλώνουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον έχουν την προδιάθεση να αναπτύξουν αντικοινωνικές συµπεριφορές. Έχουν κακή διάθεση, είναι παρορµητικά, απαιτητικά, έχουν απουσία ελέγχου και δυσκολεύονται να συµµετέχουν σε παιχνίδια µε τους συνοµηλίκους τους. Πολλά από αυτά, κατά την εφηβική ηλικία, είναι επιρρεπή στο κάπνισµα και το αλκοόλ, και ίσως αναπτύξουν παραβατική συµπεριφορά.

∆ηµοκρατικοί. Οι γονείς αυτοί συνδυάζουν τη ζεστασιά µε την αυστηρότητα. Κατανοούν τα συναισθήµατα του παιδιού τους, αλλά ταυτόχρονα έχουν απαιτήσεις και προσδοκίες για µια ώριµη συµπεριφορά. ∆είχνουν ενδιαφέρον για εκείνο, είναι συνεπής, δεκτικοί στην επικοινωνία και οι αποφάσεις παίρνονται µέσα από συζήτηση και ενθάρρυνση του παιδιού, κάτι το οποίο συµβάλλει στη διαµόρφωση µιας υγιούς προσωπικότητας. Οι δηµοκρατικοί γονείς επιτρέπουν στο παιδί τους να εξωτερικεύουν τα συναισθήµατά του, δεν ασκούν υπερβολικό έλεγχο, και είναι υποστηρικτικοί και ευαίσθητοι απέναντι στις ανησυχίες και τις ανάγκες του παιδιού τους. Είναι δίκαιοι ανάµεσα στα αδέλφια και µοιράζουν την αγάπη τους ισόποσα. Τα παιδιά µιας τέτοιας οικογένειας φαίνεται να σχηµατίζουν µια υγιή εικόνα εαυτού, χαρακτηρίζονται από αυτοεκτίµηση, αυτοπεποίθηση, συναισθηµατική σταθερότητα, έχουν αυτοέλεγχο και επιµονή. Νιώθουν ασφαλή και ανοιχτά σε επικοινωνία και έκφραση συναισθηµάτων. Φαίνεται λοιπόν πως αυτός είναι ο καλύτερος συνδυασµός για την ανάπτυξη ενός ισορροπηµένου χαρακτήρα, ενός ευτυχισµένου παιδιού και ενός υγιούς ενήλικα.

Της Μαρίας Γρίβα , ψυχολόγου – παιδοψυχολόγου “Τηλεθεατής” – Αύγουστος 2017